|
OMUZ
HASTALIKLARI
Omuz, vucudun hareket açıklığı en fazla olan eklemidir.
Çok kompleks bir yapıya sahiptir. Üst ekstremiteyi
gövdeye bağlıyan ve eli, yakalama, uzanma ve erişme
gibi fonksiyonlarını gerçekleştirebilmesi için uygun
konumlara getiren omuz kompleksi humerus, klavikula
skapula kemikleri arasındaki eklemleşmeden oluşur.
Eklemler şunlardır: 1. Glenohumeral (GH) eklem 2.
Akromioklavikular (AK) eklem 3. Sternoklavikular (SK)
eklem 4. Skapulotorasik (ST) eklem.
Sığ bir yuva oluşturan glenoid kavite ile küre
şeklindeki humerus başından oluşan GH eklemin
stabilitesi ve fonksiyonları küre-yuva biçimindeki kalça
ekleminden farklı olarak büyük ölçüde ligaman ve
kaslardan oluşan yumuşak dokularla sağlanır. Akromion,
korakoid çıkıntı ve korakoakromial bağdan oluşan
korakoakromial ark, sığ olan glenoid çukura bir miktar
derinlik verir. Omuz hareketleriin büyük kısmı
glenohumeral eklem tarafından sağlanır. Göğüs kafesinin
posterolaterali skapulanın oluşturduğu skapulotorasik
eklem, gerçek bir eklem yapısında olmayıp, bir hareket
ünitesidir. Omuz elevasyonunun ilk 90º’sinden sonraki
harekete katkıda bulunur. Akromioklaviular eklem ve
sternoklavikular eklem ise harekete kısmen katılmakla
birlikte, daha çok omuz kuşağını taşıyıcı fonksiyon
görürler. GH, AK, ve Sk eklemler diartrodial eklemlerdir
ve artritik olaylardan etkilenebilirler.
OMUZ AĞRISI NEDENLERİ
İntrensek nedenler:
1. Rotator manşon hastalıkları
a. Subakromial sıkışma sendromu
b. Rotator manşon tendiniti
c. Kalsifik tendinit
d. Rotator manşon yırtığı
2. Donuk omuz
3. Biseps tendiniti
4. Biseps tendon yırtığı
5. Subakromial bursit
6. Glenohumeral instabilite
7. Artrit
8. Septik artrit
9. Avasküler nekroz
10. Torasik çıkış sendromu
|